مدل‌هایی که می‌گویند از دوران مدرسه در صنعت «سکس‌کم» استخدام‌ شده‌اند

یک بعدازظهر، زمانی که ایزابلا پس از پایان کلاس‌ها مدرسه را ترک می‌کرد، فردی برگه‌ای تبلیغاتی به دستش داد. روی آن نوشته شده بود: «می‌خواهی از زیبایی‌ات پول دربیاوری؟»

او می‌گوید به نظر می‌رسید یک استودیوی مدلینگ که به دنبال جذب مدل بود، روی دانش‌آموزان نوجوان منطقه محل زندگی‌اش در بوگوتا، پایتخت کلمبیا، تمرکز کرده است.

ایزابلا، ۱۷ ساله و مادر پسری دوساله بود و به‌شدت به پول احتیاج داشت. برای همین تلاش کرد در مورد این آگهی اطلاعات بیشتری به دست بیاورد.

می‌گوید وقتی به آدرس رسید، متوجه شد یک استودیو «سکس‌کم» است که توسط یک زوج در خانه‌ای نسبتاً مخروبه در محله‌ای فقیرنشین اداره می‌شد. در آن هشت اتاق بود که دکوراسیون اتاق‌خواب داشتند.

این استودیوها از واحدهای کوچک و کم‌هزینه تا شرکت‌های بزرگ با اتاق‌های مجهز به نورپردازی، رایانه، دوربین‌های اینترنتی و اتصال اینترنت را شامل می‌شدند. مدل‌ها در این اتاق‌ها ارتباط جنسی برقرار می‌کردند که به‌صورت زنده برای تماشاگرانی در سراسر جهان پخش می‌شد. تماشاگران می‌توانستند به‌صورت زنده پیام و درخواست بفرستند.

روز بعد، با وجود آنکه در کلمبیا استخدام مدل‌های زیر ۱۸ سال توسط استودیوها غیرقانونی است، ایزابلا (ما نام واقعی او را عنوان نمی‌کنیم) کارش را شروع کرد.

او به بی‌بی‌سی گفت هیچ قرارداد مکتوبی که در آن ذکرشده باشد قرار است چقدر دستمزد بگیرد و یا چه حقوقی دارد در کار نبود. «آن‌ها بدون اینکه چیزی آموزش بدهند، من را گذاشتند جلوی دوربین. فقط گفتند: این دوربین است. حالا دیگر شروع کن.»

ایزابلا می‌گوید بعد از مدتی استودیو از او خواست از خود مدرسه هم لایو استریم کند. او درحالی‌که همکلاسی‌هایش داشتند زبان انگلیسی یاد می‌گرفتند، تلفنش درآورد و از خودش درحالی‌که پشت نیمکت بود فیلم گرفت.

او می‌گوید مخاطبان درحالی‌که او پخش زنده داشت، از او درخواست می‌کردند کارهایی جنسی خاصی انجام دهد. برای همین او از معلمش اجازه گرفت که به دستشویی برود و در توالت را قفل کرد و کارهایی که مشتریان می‌خواستند را انجام داد.

معلم هیچ خبر نداشت چه اتفاقی در حال افتادن است. ایزابلا می‌گوید: «برای همین، این کار را سر کلاس‌های دیگر هم ادامه دادم. با خودم فکر می‌کردم این کار را برای فرزندم می‌کنم. برای پسرم. همین به من نیرو می‌داد.»

حساب‌های کاربری بازیافت شده و شناسه‌های جعلی

صنعت جهانی سکس‌کم به‌شدت رو به رشد است.

رقم ماهانه تماشای این وب‌کم‌ها در سراسر جهان از سال ۲۰۱۷، سه برابر شده است و بر اساس گزارش شرکت تحلیل داده سمروش در آوریل سال ۲۰۲۵ به ۱/۳ میلیارد رسیده است.

طبق گزارش فنالوب، سازمانی که نماینده صنعت وب‌کم‌های جنسی در کلمبیا است، این کشور در حال حاضر بیشتر از هر کشور دیگری مدل دارد. در این کشور ۴۰ هزار مدل و ۱۲ هزار استودیوی سکس‌کم وجود دارد.

این استودیوها از مدل‌ها فیلم می‌گیرند و آن را به وب‌سایت‌های میزبان وب‌کم در سراسر جهان می‌فرستند. بعد این تصاویر زنده برای میلیون‌ها تماشاگر در سراسر جهان پخش می‌شود. این مخاطبان خواسته‌هایشان را برای مدل‌ها می‌فرستند، به آن‌ها انعام می‌دهند و هدیه می‌خرند.

بسیاری از این مدل‌ها به این دلیل در استودیو کار می‌کنند که محیط خصوصی و لوازم و اینترنت مناسب در خانه ندارند. آن‌ها اغلب از خانواده‌هایی فقیر هستند. بیشتر آن‌ها جوان‌اند و هنوز با پدر و مادر خود زندگی می‌کنند.

بعضی از این مدل‌ها به بی‌بی‌سی گفتند این استودیوها اغلب افراد را با وعده ساده پول درآوردن به خود جذب می‌کنند. این وعده در کشوری که یک‌سوم جمعیت آن در فقر است، وعده‌ای وسوسه‌برانگیز است.

مدل‌ها توضیح دادند که هرچند بعضی از استودیوها خوب اداره می‌شوند و به مدل‌ها خدمات فنی و حمایت‌های دیگر می‌دهد، اما سوءاستفاده در میان گردانندگان رایج است.

دولت کلمبیا صاحبان این استودیوها را «اربابان برده‌دار» توصیف کرده است. کسانی که زنان و دخترانی مانند ایزابلا را فریب می‌دهند تا خیال کنند قرار است پول خوبی به دست بیاورند.

چهار پلتفرم بزرگ وب‌کم که برنامه استودیوها را پخش می‌کنند، بانگا کم، چاتروباته، لایوجاسمین، استریپ چت هستند که دفتر همه آن‌ها در اروپا و ایالات‌متحده آمریکا است. همه آن‌ها تحت نظارت‌هایی هستند که از آن‌ها می‌خواهد مطمئن شوند همه مدل‌ها ۱۸ سال به بالا هستند. قوانین اروپا و آمریکا استفاده از افراد زیر ۱۸ سال برای تولید محتوای جنسی را ممنوع می‌کند.

اما مدل‌ها به بی‌بی‌سی گفتند استودیوها وقتی می‌خواهند دختران زیر سن قانونی را استخدام کنند به‌راحتی این قوانین را با روش‌هایی ندیده می‌گیرند و دور می‌زنند.

آن‌ها می‌گویند یکی از روش‌ها، استفاده از حساب‌های کاربری بازیافتی است. یعنی استفاده از حساب‌های کاربری قدیمی مدل‌هایی که در سن قانونی قرار دارند اما دیگر کار نمی‌کنند. آن‌ها این حساب‌های کاربری را به مدل‌های زیر سن قانونی می‌دهند.

ایزابلا می‌گوید او با همین روش توانست وقتی هنوز ۱۷ ساله بود در پلتفرم‌های چاتروباته و استریپ چت ظاهر شود.

او که حالا ۱۸ ساله است می‌گوید: «صاحب استودیو گفت اشکالی ندارد که من زیر سن قانونی هستم. او از حساب کاربری زن دیگری برای من استفاده کرد و من با مشخصات فردی او برنامه اجرا می‌کردم.»

مدل‌های دیگری که بی‌بی‌سی با آن‌ها صحبت کرده است می‌گویند آن‌ها هم از طریق استودیوها حساب‌های کاربری جعلی دریافت می‌کردند. یکی از مدل‌ها به اسم کینی می‌گوید همین حساب جعلی به او کمک کرد وقتی ۱۷ ساله بود در بانگا کم ظاهر شود.

میلی آچینته، نماینده بانگا کمز در کلمبیا به بی‌بی‌سی گفت آن‌ها به افراد زیر ۱۸ سال اجازه کار نمی‌دهند و حساب‌های کاربری که این قانون را رعایت نکنند می‌بندند. او گفت این پلتفرم کارت‌های شناسایی مدل‌ها را در یک وب‌سایت دولتی بررسی می‌کند و اگر مدلی کارش را ترک کند و ما بدانیم او دیگر کار نمی‌کند، پسوردشان را به خودشان می‌دهیم تا بتوانند حساب کاربری‌شان را ببندند.»

پلتفرم چاتوربیت در بیانیه‌ای اعلام کرد استفاده از شناسه‌های کاربری جعلی را به‌طور قاطع، متوقف کرده است و مدل‌ها باید به‌طور مرتب عکسی زنده از خود را در کنار کارت شناسایی دولتی خود برای پلتفرم بفرستند که هم به‌صورت دیجیتال و هم به شکل دستی مورد بررسی قرار می‌گیرند. این پلتفرم می‌گوید به‌طور متوسط درازا هر ۱۰ مدل، لااقل یک فرد مسئول بررسی هویت است و هرگونه اقدام برای بازیافت حساب‌های از دور خارج‌شده، ناموفق خواهد بود زیرا «فرآیند کنترل سن هم‌زمان با هر برنامه و به‌طور مرتب ادامه دارد و همه آن‌ها بررسی و کنترل می‌شوند.»

پلتفرم استریپ چت هم در بیانیه‌ای که ارسال کرد گفته است که این شرکت هم حضور هیچ مدل زیر سن قانونی را تحمل نمی‌کند و تمام مدل‌ها باید از مراحل تشخیص و کنترل سن عبور کنند. این شرکت در تیم خود مسئولانی برای کنترل سن دارد و هم با شرکت‌های ثالث برای تأیید سن و هویت مدل‌ها همکاری می‌کند.

این شرکت می‌گوید حساب‌های کاربری بازیافت شده نمی‌توانند در پلتفرم آن‌ها فعال باشند و تغییرات جدیدی که در قوانین آن‌ها ایجادشده، مدل‌های صاحب حساب کاربری را ملزم می‌کند در هر نمایش لایو حضورداشته باشند. به‌این‌ترتیب «اگر یک مدل، وارد حساب کاربری جدیدی شود تا به‌طور مستقل کار کند، حساب کاربری اولیه متعلق به آن‌ها بسته خواهد شد و دیگر استودیوها نمی‌توانند از آن حساب کاربری استفاده کنند.»

شرکت جاسمین لایو به سوال بی‌بی‌سی در این مورد پاسخ نداد.

«وقتی جوان‌تر به نظر می‌رسید»، مخاطبان بیشتر خوششان می‌آید

کینی که حالا ۲۰ ساله است، از اتاق‌خواب خانه در شهر مدلین کار می‌کند و از طریق استودیویی دیگر ویدئو لایو استریم می‌کند. این استودیو با پلتفرم‌های بزرگ بین‌المللی ارتباط دارد.

اگر وسایل مجهز نورپردازی و تجهیزات به‌روز، دوربین و یک پرده نمایش بزرگ نبود، تصور می‌کردید این اتاق، اتاق یک کودک است. در این اتاق ده‌ها عروسک حیوانات مختلف، تک‌شاخ‌های صورتی‌رنگ و خرس هست.

کینی می‌گوید مخاطبان وقتی جوان به نظر می‌رسید، خیلی خوششان می‌آید.

او می‌گوید: «گاهی این مسئله به نظر مشکل‌دار می‌رسد. بعضی از مشتری‌ها می‌گویند تو واقعاً رفتارت شبیه بچه‌ها است و این درست نیست.»

کینی می‌گوید برای کمک مالی به خانواده‌اش، بعد از جدا شدن پدر و مادرش از هم، وارد این کسب‌وکار شده است.

پدرش می‌داند او مشغول چه‌کاری است و می‌گوید از او حمایت می‌کند.

او وقتی به گذشته فکر می‌کند، به نظرش می‌رسد ۱۷ سالگی سن پایینی برای شروع این کار بود با این‌ وجود، او انتقادی نسبت به صاحب‌کارانش سابقش ندارد.

در عوض فکر می‌کند آن‌ها او را به سمت شغلی هدایت کردند که حالا به کمک آن می‌تواند ماهانه ۲۰۰۰ دلار در ماه درآمد داشته باشد که بسیار بالاتر از حداقل درآمد در کلمبیا است که رقمی است حدود ۳۰۰ دلار در ماه است.

او می‌گوید: «به لطف این شغل، می‌توانم به مادر، پدر ، خواهرم، تمام خانواده‌ام کمک کنم.»

این دیدگاهی است که در بسیاری از استودیوها هم دیده می‌شود. بعضی از آن‌ها مشتاق‌اند نشان دهند که از مدل‌های خود حمایت می‌کنند.

ما از یکی از بزرگ‌ترین استودیوها به نام ای جی استودیو بازدید کردیم. در آنجا با یک روانشناس که برای استودیو کار می‌کند آشنا شدیم. او برای حمایت از سلامت روان مدل‌ها استخدام‌ شده است. همچنین در این استودیو امکانات رفاهی مانند پدیکور، ماساژ، بوتاکس و فیلر لب با تخفیف ویژه برای مدل‌هایی که «مدل ماه» شناخته می‌شوند، ارائه می‌شود. مدل ماه کسانی هستند که یا بالاترین درآمد سازی را داشته‌اند و یا دیگر مدل‌ها را حمایت و پشتیبانی کرده‌اند.

جریمه شدن برای رفتن به توالت

البته با همه مدل‌ها رفتار مناسب نمی‌شود و یا حقوق مناسب دریافت نمی‌کنند. در حال حاضر استودیوها منتظرند بدانند آیا قوانین جدید کار، مقررات سخت‌گیرانه‌ای برای آن‌ها وضع خواهد کرد یا نه.

مدل‌ها و استودیوها به بی‌بی‌سی گفتند که پلتفرم‌های نمایش لایو استریم‌ها، ۵۰ درصد پولی که تماشاگران می‌پردازند را برمی‌دارند. استودیوها ۲۰ تا ۳۰ درصد برمی‌دارند. هر چه باقی می‌ماند به مدل‌ها می‌رسد. این یعنی اگر یک نمایش آنلاین ۱۰۰ دلار درآمد داشته باشد، مدل معمولاً مبلغی بین ۲۰ تا ۳۰ دلار دریافت می‌کند. آن‌ها توضیح می‌دهند که استودیوهای دیگر حتی از این هم بیشتر برمی‌دارند.

مدل‌ها می‌گویند مواردی بوده است که آن‌ها در نمایشی هشت‌ساعته حضورداشته‌اند اما درنهایت فقط ۵ دلار درآمد داشته‌اند. این‌ زمانی رخ می‌دهد که یک نمایش لایو استریم، تماشاچی‌های زیادی نداشته باشند.

بعضی دیگر می‌گویند برای پخش زنده‌ای که ۱۸ ساعت به طول کشیده است چنان تحت‌ فشار قرارگرفته‌اند که حتی برای استراحت، غذا خوردن و حتی توالت رفتن، جریمه‌ شده‌اند.

این روایت‌ها با گزارش دیده‌بان حقوق بشر که در دسامبر سال ۲۰۲۴ منتشر شد، همخوانی دارد. نویسنده این گزارش، آرین کیلبراید، که در این مورد تحقیقات بیشتری انجام داده است به بی‌بی‌سی گفت بسیاری از زنان در اتاقک‌هایی تنگ و بسیار کثیف که آلوده به سوسک و ساس است فیلم‌برداری می‌شوند و آن‌ها را مجبور به انجام اعمال جنسی می‌کنند که دردناک و تحقیرآمیز است.

سوفی، مادر دو فرزند و اهل شهر مدلین است. او قبلاً در یک کلوب شبانه پیشخدمت بود اما از توهین مشتریان خسته شد و به مدلینگ برای وب‌کم رو آورد.

او که ۲۶ سال دارد می‌گوید استودیویی که در آن کار می‌کند او را تحت‌ فشار قرارداد که اعمال جنسی دردناک و تحقیرآمیزی، ازجمله اجرایی با سه مدل زن دیگر انجام دهد.

او توضیح داد که این تقاضایی بود که مشتریان کرده بودند و ناظران استودیو هم با آن موافقت کرده بود. این افراد کسانی هستند که واسطه بین مدل‌ها و مشتریان هستند.

سوفی می‌گوید به استودیو گفت نمی‌خواهد این اعمال را انجام دهد اما آن‌ها گفتند: «چاره‌ای نداری.»

او ادامه داد: «درنهایت مجبور شدم کاری که می‌خواستند را انجام بدهم. چون یا باید آن را انجام می‌دادم و یا حسابم را مسدود می‌کردند.» او توضیح می‌دهد این یعنی حساب کاربری‌اش برای کار تعطیل می‌شد.

سوفی هنوز در استودیو وب‌کم کار می‌کند چون درآمد کارهای معمول در کلمبیا کفاف زندگی او و دو فرزندش را نمی‌دهد. او در حال حاضر در حال پس‌انداز برای شروع تحصیل در رشته حقوق است.

آرین کیلبراید می‌گوید این مشکل محدود به کلمبیا نیست.

او در تحقیقاتش به این نتیجه رسیده است که بین این استودیوها، چهار استودیو بزرگ لایو استریم، از استودیوهایی از ۱۰ کشور دیگر ازجمله بلغارستان، کانادا، جمهوری چک، لهستان، هند، رومانی، روسیه، آفریقای جنوبی، اوکراین و روسیه هم محتوا دریافت می‌کنند.

او می‌گوید در سیاست‌ها و مقررات این پلتفرم‌ها حفره‌ها و بی‌نظمی‌های زیادی وجود دارد که به نقض حقوق بشر توسط این شرکت‌ها کمک و آن را تشدید می‌کند.

وقتی از پلتفرم‌ها در مورد شرایطی کار در استودیوهایی که محتوای آن‌ها را استریم می‌کنند پرسیدیم، میلی آچینته از بانگا کمز گفت او عضو تیمی هشت‌ نفره از زنان است که از تعدادی از استودیوها بازدید می‌کنند تا «مطمئن شوند مدل‌ها حقوق می‌گیرند، اتاق‌ها تمیز هستند و مدل‌ها مورد خشونت قرار نمی‌گیرند.»

استریپ چت و چاتورباته از استودیوها بازدید نمی‌کنند و گفته‌اند کارفرمای مستقیم مدل‌ها نیستند و به همین دلیل در مورد شرایط تعیین‌شده بین مدل‌ها و استودیوها دخالتی ندارند. اما هردوی این پلتفرم‌ها گفتند برای امنیت محیط کار متعهد هستند. استریپ چت گفت از استودیوها انتظار دارد «شرایط کاری محترمانه و مناسب» برای مدل‌ها تامین و تضمین کنند.

بانگا کم، استریپ چت و چاتورباته، هر سه اعلام کرده‌اند که اگر مطلع شوند و اطمینان حاصل شوند که مدلی به‌زور و فشار مجبور به عملی شده است، تیم‌هایی برای مداخله دارند.

«مرا فریب دادند»

ایزابلا می‌گوید تا دو ماه بعد که باید ساعت ۵ صبح بیدار می‌شد تا به کار وب‌کم برسد، هم به تحصیل خود و مراقبت از پسرش ادامه بدهد، واقعاً منتظر دریافت حقوق اولش بود.

اما بعد از آنکه استودیوها سهم خود را برداشتد، آنچه برای ایزابلا باقی‌مانده بود فقط ۱۷۴۰۰ پزوی کلمبیا (معادل ۴۲ دلار) بود. این مبلغ بسیار کمتر از آن بود که انتظار داشت. او معتقد است که استودیو مبلغی بسیار کمتر ازآنچه توافق شده بود به او پرداخت کرده و مقداری از آن را دزدیده‌اند.

او می‌گوید این پول برایش بسیار ناچیز بوده است و مقداری از آن را برای خرید شیر و پوشک استفاده کرد. او می‌گوید: «آن‌ها من را فریب دادند.»

ایزابلا هنوز به دبیرستان می‌رود و فقط چند ماه به‌عنوان مدل وب‌کم‌ کار کرد و بعد آن را رها کرد.

رفتاری که با او شد، خصوصاً در چنین سن کمی، به‌شدت به او آسیب‌زده است. او نمی‌توانست جلوی گریه‌اش بگیرد و برای همین مادرش او را پیش یک روانشناس فرستاد.

او و شش مدل دیگر این استودیو برای ثبت شکایت رسمی به دفتر دادستانی مراجعه کردند. آن‌ها به‌طور جمعی استودیو را به سوء‌استفاده و استثمار کودکان، سوء‌استفاده کاری و اقتصادی متهم کرده‌اند.

او می‌گوید: «تعدادی از ویدئوهای من هنوز در اینترنت موجود است درحالی‌که زیر سن قانونی بودم.» او می‌گوید در تلاش برای پاک کردن آن‌ها از اینترنت احساس ناتوانی می‌کند. او می‌گوید: «این مسئله روی من تأثیر خیلی بدی گذاشته است و نمی‌خواهم به آن فکر کنم.»