بلینگام به دنبال پایان دادن به انتظار ۶۰ ساله؛ ایستگاه بعد: مسی

جود بلینگام، انگلیس را از میان ارتفاعات مکزیکوسیتی و سپس گرما و رطوبت طاقت‌فرسای میامی عبور داده است؛ رویدادی که روزبه‌روز بیشتر شبیه به یک ماموریت شخصی برای پایان دادن به انتظار ۶۰ ساله قهرمانی در جام جهانی است.

جام جهانی گاهی اوقات می‌تواند به سرنوشت یک بازیکن تبدیل شود و شتابی توقف‌ناپذیر را به سوی بزرگ‌ترین افتخار فوتبالی ایجاد کند.

دیگو مارادونا را با آرژانتین در سال ۱۹۸۶ به یاد آورید. رستگاری رونالدو را با برزیل در یوکوهاما در جام ۲۰۰۲ به خاطر آورید. لیونل مسی را تجسم کنید که سرانجام در سال ۲۰۲۲ بزرگ‌ترین نقص کلکسیون پرافتخارش را برطرف کرد.

درست است که ستاره انگلیس بار دیگر با زدن دو گل در جهنم میامی به داد کشورش رسید و بر نروژ غلبه کرد، ولی بلینگام هنوز راه درازی در پیش دارد تا در کنار آن چهره‌های ماندگار قرار گیرد.

در واقع، موانع بزرگی تنها در همین تورنمنت پیش رو قرار دارد؛ جایی که مسی و آرژانتین پس از شکست دادن سوئیس، در نیمه‌نهایی در آتلانتا، منتظر آن‌ها هستند.

تازه پس از آن نیز، احتمال رویارویی با اسپانیا، یا کیلیان امباپه و تیم درخشان فرانسه، به عنوان آخرین مرحله برای پایان دادن به سال‌های حسرت‌بار بی‌جام مطرح است؛ سال‌هایی که آغازش به ۳۰ ژوئیه ۱۹۶۶ بازمی‌گردد، زمانی که انگلیس با هدایت الف رمزی قهرمان جام جهانی شد.

اینها موانعی عظیم هستند، ولی گاهی بازیکنانی در کلاس جهانی، نیروی اراده‌ای می‌یابند تا جام جهانی را آن‌گونه که می‌خواهند شکل دهند و بلینگام پس از ارائه جدیدترین نمایش از سلسله بازی‌های درخشان، به نظر می‌رسد که گوشه چشمی به «اسطوره شدن» دارد.

بلینگام چشم در چشم اسطوره‌های جام جهانی

در شرایطی که به هیچ عنوان نمی‌توان بلینگام را در جایگاه «فرا بشری» پله یا مارادونا قرار داد (با توجه به تاریخچه و جایگاه اسطوره‌ای آن‌ها هنوز برای رسیدن به چنین جایگاهی خیلی زود است) نمایش‌های پیروزی‌بخش او در برابر مکزیک در ورزشگاه آزتکا و سپس مقابل نروژ در میامی، دست‌کم امکان یک مقایسه آماری تحسین‌برانگیز را فراهم می‌کند.

بلینگام نخستین بازیکنی‌ است که پس از جام جهانی بزرگ مارادونا در سال ۱۹۸۶، در دو بازی پیاپی از مرحله حذفی یک جام جهانی، دو گل یا بیشتر می‌زند. این هافبک ۲۳ ساله همچنین دومین بازیکن جوان پس از پله است که به این افتخار دست می‌یابد؛ پله در جام جهانی ۱۹۵۸، زمانی که برزیل در سوئد قهرمان جام جهانی شد، در ۱۷ سالگی همین کار را انجام داده بود.

او شایستگی پوشیدن پیراهن مشهور شماره ۱۰ را دارد که آن اسطوره‌ها در جام‌های جهانی بر تن می‌کردند اما این بار در لباس سفید انگلیس. آمار فردی بلینگام در پیروزی مقابل نروژ، جدای از دو گل او، شاخصی قانع‌کننده از میزان تاثیرگذاری‌اش بود.

او پنج شوت زد که بیشترین آمار در میان بازیکنان انگلیس بود و در شاخص‌های بیشترین لمس توپ در محوطه جریمه حریف (۶)، بیشترین نبرد موفق (۸) و بیشترین خطای گرفته‌شده از حریف (۴) نیز در صدر قرار گرفت. بلینگام همچنین به روند خود در زدن گل‌های کلیدی برای انگلیس ادامه داد.

بلینگام، بازیکنی که می‌تواند سرنوشت بازی را تغییر دهد

بلینگام زمانی که با گلش انگلیس را از شکست خجالت‌آور مقابل اسلواکی در یورو ۲۰۲۴ نجات داد، جمله معروف «دیگه کی؟» را رو به هواداران انگلیس فریاد زد.

این اتفاق پس از یک گل مساوی قیچی برگردان تماشایی رخ داد، آن هم در شرایطی که ساعت بازی دقیقه ۹۴ و ۳۴ ثانیه را در ورزشگاه گلزن‌کرشن نشان می‌داد. این گل بستر لازم را برای پیروزی انگلیس در وقت‌های اضافه مرحله یک‌هشتم نهایی فراهم کرد.

او از آن زمان فراز و نشیب‌هایی داشته و حتی در مقطعی از فهرست توماس توخل، سرمربی انگیس، خط خورد. این جام جهانی ولی برای او فقط یک منحنی رو به صعود بوده است. می‌توان به بلینگام حق داد که پس از دو گلش در پیروزی ۳ بر ۲ در مکزیکوسیتی و سپس دو گلی که نروژ را از پیش رو برداشت، دوباره همان پیام «دیگه کی؟» را به یاد آورد.

این بازی جدیدترین نمونه از توانایی بلینگام در زدن گل‌های حیاتی بود تا دقیقا در لحظاتی که انگلیس بیشترین نیاز را دارد، تعیین‌کننده‌ترین نقش را ایفا کند. از ۱۲ گل او برای انگلیس، ۹ گل در تورنمنت‌های بزرگ زده شده است. پنج گل انگلیس را پیش انداخته و دو گل نیز بازی را به تساوی کشانده است.

تنها گری لینکر (با شش گل در جام جهانی۱۹۸۶) توانسته است همین تعداد گل بدون پنالتی را در یک دوره جام جهانی بزند و بلینگام این شانس را دارد که پیش از پایان این تورنمنت، آمارش را بهتر هم بکند.

برای داشتن تصویری بهتر از جایگاه او به عنوان یک بازیکن کامل در کلاس جهانی، باید گفت که ارلینگ هالند تنها بازیکن دیگری در این جام جهانی است که با پای چپ، پای راست و ضربه سر گل زده است.

این نکته را هم باید در نظر گرفت که پویایی چشمگیری در نوع گل‌های بلینگام دیده می‌شود. برخی از گل‌ها، گل‌های کلاسیک یک مهاجم فرصت‌طلب بوده‌اند، برخی دیگر با حضور در مکان مناسب و در زمان مناسب در محوطه جریمه رقم خورده‌اند و برخی هم همان لحظات درخشش ناب فردی بوده‌اند که قدرت، سرعت و مهارت او را به نمایش گذاشته‌اند.

بلینگام در مسیر پیوستن به غول‌ها

بلینگام البته تنها ستاره‌ای نیست که چنین مسیری را پیموده است و سطح بازی خود و تیمش را ارتقا می‌دهد تا با فضا و فشارهای ناشی از فتح بزرگ‌ترین افتخار فوتبالی همخوانی داشته باشد.

در جام جهانی ۲۰۰۲ در ژاپن و کره جنوبی، رونالدو، مهاجم بزرگ برزیل، پس از ابهاماتی که پیرامون حضور و عملکردش در جام جهانی قبلی (زمانی که بازی فینال را با نتیجه سه بر صفر در پاریس به فرانسه باختند) در مسیر رستگاری شخصی‌اش قرار داشت.

رونالدو در فرانسه در مرکز شایعات مربوط به مشکلات سلامتی قرار گرفته بود و مصدومیت‌های شدیدی را نیز پشت سر گذاشته بود، بنابراین عزمش را جزم کرد تا در ژاپن واقعیت را ثابت کند. او در فینال هر دو گل برزیل را به آلمان زد و در یوکوهاما مقابل رسانه‌ها ایستاد و گفت: «رنج و عذاب تمام شد.»

مسی نیز طعم تلخ شکست را زمانی که آرژانتین در فینال جام جهانی ۲۰۱۴ در برزیل به آلمان باخت چشید اما سرانجام در قطر با یک پیروزی دراماتیک در ضربات پنالتی مقابل فرانسه به قله رسید.

اگرچه بلینگام هنوز به چنین جایگاه اسطوره‌ای دست نیافته است ولی اهمیتش برای انگلیس، در کنار هری کین، کاپیتان تیم، در حال نزدیک شدن به چنین جایگاهی است.

می‌توان گفت بلینگام از زمان درخشش در مسیر صعود انگلیس به فینال یورو ۲۰۲۴، جایی که مغلوب اسپانیا شدند، در مسیر رستگاری شخصی خود قرار دارد. پیشرفت او به دلیل مصدومیت‌های شانه و عضله پشت ران که او را در رئال مادرید خانه‌نشین کرد، با وقفه روبرو شد.

سپس این ایده که شاید بازی‌ها را در ترکیب اصلی جام جهانی آغاز نکند و جایگاه‌اش از سوی مورگان راجرز، دوست دوران کودکی‌اش، به طور جدی مطرح شده بود. توخل فعالانه این رقابت دوستانه را تشویق می‌کرد ولی وقتی کار در گرمای جام جهانی به جاهای باریک کشید، او کلاس جهانی، تجربه بازی‌های بزرگ و اصالت بلینگام را انتخاب کرد.

بلینگام به‌سادگی همه اینها را پشت سر گذاشته و هرگونه فرضیه‌ای را مبنی بر اینکه نباید در ترکیب اصلی توخل قرار می‌گرفت، شوخی جلوه داده است. بلینگام برای این که اسطوره شود، باید به انگلیس کمک کند تا سرانجام از سدی عبور کند که برای شش دهه عبورناپذیر بوده است؛ اما اگر کسی آماده انجام این کار به نظر برسد، خود اوست.

تقابل با مسی؛ نبردی غول‌آسا در جام جهانی

لیونل مسی در ۳۹ سالگی همچنان رهبر و الهام‌بخش آرژانتین است و هنوز هم می‌تواند جادویی خلق کند که این کشور فوتبالی مغرور و پرشور را به فکر تکرار قهرمانی چهار سال پیش بیندازد.

او هشت گل در این جام جهانی زده است ولی انگلیس با وجود بلینگام می‌تواند به این فکر کند که غول خودش را در اختیار دارد؛ کسی که می‌تواند عامل تمایز آن‌ها باشد.

این مسابقه نوید یک نبرد جذاب میان شماره ۱۰ دو تیم را می‌دهد. این که چه کسی در تقابل میان مسی و بلینگام برتر ظاهر شود، به‌خوبی می‌تواند تعیین کند که چه تیمی برای رویارویی با برنده فرانسه و اسپانیا به فینال جام جهانی راه می‌یابد.

پیش از نبرد روز چهارشنبه در آتلانتا، نگاه‌ها به بلینگام به عنوان چهره‌ای با این میزان از اهمیت، نشانه‌ای از تاثیرگذاری جایگزین‌ناپذیر او و همچنین اثری است که او بر انگلیس و این جام جهانی می‌گذارد.