چه کسانی اولین و آخرین گل‌های تاریخ جام جهانی را به ثمر رساندند؟

در اوایل جولای سال ۱۹۳۰میلادی، ۱۳ تیم برای شرکت در اولین دوره جام جهانی، وارد یوروگوای در امریکای جنوبی شدند. این نخستین مسابقات از نوع خود بود که خارج از چارچوب بازی‌های المپیک برگزار شد.

ایده حذف فوتبال از برنامه بازی‌های المپیک در اواخر دهه ۱۹۲۰، در بحبوحه اختلاف نظرها بر سر قوانین فوتبال آماتور در مقابل فوتبال حرفه‌ای و کاهش محبوبیت این بازی در ایالات متحده شکل گرفت. این کشور در آن دوران خود را برای میزبانی بازی‌های ۱۹۳۲ لس‌آنجلس آماده می‌کرد.

این امر باعث شد جول ریمیه، رئیس وقت فیفا، در سال ۱۹۳۰ تصمیم بگیرد یک تورنمنت مستقل بین‌المللی فوتبال برگزار ند. یوروگوای پس از کسب دو مدال طلای فوتبال در مسابقات المپیک‌های ۱۹۲۴ پاریس و ۱۹۲۸ آمستردام، برای میزبانی این تورنمنت انتخاب شد.

این مسابقات از ۱۳ تا ۳۰ جولای ۱۹۳۰ برگزار شد و ۱۳ تیم از ۱۶ تیمی که دعوت شده بودند در آن شرکت کردند.

آمریکای جنوبی شامل یوروگوای، آرجانتین، بولیویا، برازیل، چیلی، پاراگوئه و پرو بود. از امریکای شمالی تیم‌های ایالات متحده و مکسیکو شرکت کردند. از قاره اروپا تیم‌های بلجیم، فرانسه، رومانیا و یوگسلاویا در مسابقات حاضر شدند.

تیم‌های ملی جاپان و سیام (اکنون تایلند نامیده می‌شود) از قاره آسیا دعوت شده بودند، اما هر دو قبل از شروع مسابقات انصراف دادند.

از قاره افریقا تنها از مصر دعوت شده بود، اما سفر تیم این کشور به دلیل طوفان در دریای مدیترانه به تأخیر افتاد و نتوانست به مسابقات برسد.

چه کسی نخستین گل را زد؟

نخستین دوره جام جهانی روز ۱۳ جولای ۱۹۳۰ با دو مسابقه همزمان در شهر مونته‌ویدئو آغاز شد. در مسابقه اول، فرانسه توانست مکسیکو را ۴ بر ۱ شکست دهد و در مسابقه دوم، ایالات متحده با نتیجه ۳ بر ۰ بلجیم را شکست داد.

در مسابقه بین فرانسه و مکسیکو، لوسین لوران، هافبک فرانسوی - که در آن زمان ۲۳ سال داشت - با به ثمر رساندن اولین گل جام جهانی تاریخ‌ساز شد.

لوران در دقیقه ۱۹ نیمه اول مسابقه، اولین گل مسابقات را با یک ضربه برگردان وارد دروازه تیم مکسیکو کرد و رکورد نخستین گل این مسابقات را به نام خود ثبت کرد. این تورنمنتی بود که بعدها به بزرگترین رقابت فوتبال جهان تبدیل شد.

طبق اسناد فیفا، با وجود این دستاورد تاریخی، لوران در سال‌های بعد به دلیل فروتنی که داشت، به ندرت در مورد این گل صحبت می‌کرد. این بازیکن فرانسوی در ماه اپریل ۲۰۰۵ در سن ۹۷ سالگی، تقریباً ۷۵ سال پس از گل تاریخی که نام او را به آغاز جام جهانی پیوند می‌داد، درگذشت.

لوسیان لوران ۱۰ بازی برای تیم ملی فرانسه انجام داد. او دوران حرفه‌ای خود را به عنوان مربی در تیم بزانسون به پایان رساند و سپس یک بار خرید. او به ندرت در مورد دستاوردش یا گلی که نامش را در تاریخ مشهورترین تورنمنت فوتبال جهان جاودانه کرد، صحبت می‌کرد.

حتی وقتی به آن گل اشاره می‌کرد، آن را کم‌اهمیت جلوه می‌داد و می‌گفت که هم‌تیمی‌اش ارنست لیبراتی «توپ را به او پاس داد» و او گل زد.

مارک، پسر لوران در یک ضیافت شام رسمی در ایتالیا در جریان برگزاری جام جهانی فوتبال ۱۹۹۰، فاش کرد که پدرش تقریباً هیچ چیزی در مورد این دستاورد تاریخی به او نگفته است، جز اینکه او برای تیم ملی فرانسه بازی کرده و در جام جهانی شرکت داشته است.

تیم ملی فرانسه با کشتی ایتالیایی «کونته ورده» که روز ۱۹ جون ۱۹۳۰، تقریباً یک ماه قبل از شروع مسابقات، از بندر ویلفرانچ-سور-مر در ریویرای فرانسه حرکت کرد، به یوروگوای سفر کرد. این کشتی حامل بازیکنان تیم‌های فرانسه، رومانیا و تیم‌های ملی و همچنین جول ریمیه، رئیس وقت فیفا و بنیانگذار جام جهانی بود.

لوران پیش از جام جهانی ۱۹۹۸ به میزبانی فرانسه در مصاحبه با فیفا در مورد جزئیات سفر به یوروگوای صحبت کرد و گفت که رسیدن به آن کشور ۱۵ روز وقت گرفت و در بازگشت هم ۱۵ روز در راه بودند.

او گفت که فدراسیون فوتبال فرانسه برای تشکیل تیم با مشکل مواجه شد، زیرا شماری از بازیکنان که در ترکیب این تیم در نظر گرفته شده بودند، مجبور شدند انصراف بدهند.

لوسیان لوران گفت: «کارفرمایان آنها اجازه ندادند که دو ماه رخصتی بگیرند. من آن زمان در شرکت پژو کار می‌کردم و سه نفر دیگر از هم‌تیمی‌هایم نیز کارمند آنجا بودند: برادرم ژان، آندره ماشینو و اتین ماتلر.»

او در مورد گل تاریخی خود گفت: «وقتی آن گل را زدم، که هم اولین گل مسابقات بود و هم اولین گل من برای فرانسه، به یکدیگر تبریک گفتیم، اما مثل امروز نبود که بازیکنان یکدیگر را در آغوش بگیرند.»

تیم ملی فرانسه دومین بازی خود را با نتیجه ۱-۰ به آرجانتین باخت. در همان بازی، لورن دچار مصدومیت همسترینگ شد، اما مجبور شد در سمت چپ بماند، زیرا در آن زمان تعویض مجاز نبود.

این مصدومیت همچنین او را از بازی سوم و آخر فرانسه مقابل چیلی که آن هم با نتیجه ۱-۰ به پایان رسید، محروم کرد.

لوران دومین و آخرین گل ملی خود را در ۱۰ بازی ملی برای فرانسه در ۱۴ می ۱۹۳۱، در یک بازی دوستانه مقابل انگلیس در مقابل ۳۵۰۰۰ تماشاگر در پاریس به ثمر رساند.

فرانسه آن مسابقه را با پیروزی تاریخی ۵-۲ برد. لوران گفت: «ما هنوز آماتور بودیم، اما انگلیسی‌ها کاملاً حرفه‌ای بودند.»

آخرین گل را چه کسی زد؟

۹۲ سال پس از نخستین گل تاریخ جام جهانی که در سال ۱۹۳۰ توسط لوسیان لوران فرانسوی به ثمر رسید، تیم فرانسه بازهم در آخرین مسابقه جام جهانی نیز حضور داشت، اما این‌بار داستان برعکس بود.

تیم‌های ملی آرجانتین و فرانسه در بازی نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ در مقابل هم قرار گرفتند. این مسابقه روز یکشنبه ۱۸ دسامبر آن سال در ورزشگاه لوسیل با حضور ۸۸،۹۶۶ تماشاگر برگزار شد و حدود ۱/۵ میلیارد نفر در سراسر جهان آن را تماشا کردند.

آرجانتین در یکی از هیجان‌انگیزترین فینال‌های تاریخ این تورنمنت، جام جهانی را از آن خود کرد. این مسابقه پس از وقت اضافه با نتیجه ۳ بر ۳ به پایان رسید و آرژانتین در ضربات پنالتی پیروز شد.

لیونل مسی، کاپیتان آرجانتین، گل اول را در دقیقه ۲۳ از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند و آنخل دی‌ماریا، در دقیقه ۳۶ گل دوم را به ثمر رساند و این تیم تا پایان نیمه اول با نتیجه ۲ بر ۰ پیش افتاد.

اما کیلیان امباپه، ستاره فرانسوی - که در آن زمان ۲۳ ساله بود - در دقایق پایانی بازی را به تساوی کشاند. او در دقیقه ۸۰ گل اول را از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند و سپس تنها یک دقیقه بعد گل دوم را به ثمر رساند تا نتیجه ۲ بر ۲ مساوی شود.

در وقت‌های اضافه، مسی در دقیقه ۱۰۸ دوباره آرجانتین را پیش انداخت، اما امباپه در دقیقه ۱۱۸ یک پنالتی دیگر به ثمر رساند. دو تیم در پایان ۱۲۰ دقیقه با نتیجه ۳ بر ۳ مساوی شدند و مسابقه به ضربات پنالتی کشیده شد.

ضربات پنالتی توسط بازیکنان فرانسه آغاز شد. امباپه و مسی هردو اولین توپ را وارد دروازه حریف کردند.

در دومین ضربه پنالتی، امیلیا مارتینز، دروازه‌بان آرجانتین، ضربه گنگسلی کومان فرانسوی را مهار کرد، اما پائولو دیبالا گل دوم را برای آرجانتین به ثمر رساند.

در ضربه سوم، اورلین چومان برای فرانسه اشتباه کرد، اما لئوناردو پاردس برای آرجانتین گل زد و تیمش را ۳ بر ۱ پیش انداخت.

رندال کولو مونی پنالتی چهارم فرانسه را به گل تبدیل کرد و اختلاف نتیجه را به ۳-۲ کاهش داد، اما بازیکنان آرجانتین فقط یک ضربه دیگر داشتند تا مسابقه را به نفع خود تمام کنند.

گونزالو مونتیل، ضربه پنجم را وارد دروازه فرانسه کرد و بدین ترتیب آرجانتین با پیروزی در ضربات پنالتی با نتیجه ۴-۲ قهرمان جام جهانی شد.

به این ترتیب، آخرین گل سرنوشت‌ساز در آخرین دوره جام جهانی، ۹۲ سال پس از اولین گل تاریخ این مسابقات که توسط یک بازیکن فرانسوی مقابل مکسیکو به ثمر رسید، توسط یک فوتبالیست آرجانتینی در مقابل فرانسه به ثمر رسید.