سازمان جهانی صحت شیوع ایبولا در کانگو را «وضعیت اضطراری صحی جهانی» اعلام کرد

سازمان جهانی صحت، شیوع بیماری ایبولا در ولایت شرقی «ایتوری» در جمهوری دموکراتیک کانگو را «وضعیت اضطراری صحت عمومی با اهمیت بین‌المللی» اعلام کرد.

این سازمان افزود که این شیوع با ثبت حدود ۲۴۶ مورد مشکوک و ۸۰ مورد مرگ گزارش‌شده، با این‌حال هنوز معیارهای لازم برای اعلام «وضعیت اضطراری همه‌گیری جهانی» را ندارد.

تدروس ادهانوم گبریاسوس، دبیرکل سازمان جهانی صحت، هشدار داد که در حال حاضر «ابهامات قابل‌توجهی درباره آمار واقعی مبتلایان و گستره جغرافیایی» این شیوع وجود دارد.

«وضعیت اضطراری صحی جهانی» یک هشدار اولیه برای یک بیماری در حال شیوع است که امکان گسترش بین‌المللی دارد و نیازمند هماهنگی فوری جهانی است؛ اما «وضعیت اضطراری همه‌گیری جهانی (پاندمی)» زمانی اعلام می‌شود که آن بیماری از کنترل خارج شده و به طور گسترده در چندین کشور و قاره جهان شیوع یافته باشد.

این نهاد صحی اعلام کرد که گونه فعلی ایبولا ناشی از «ویروس بوندیبوگیو» (Bundibugyo) است که هیچ دوا یا واکسین تأییدشده‌ای برای آن وجود ندارد.

سازمان جهانی صحت اعلام کرد که تاکنون هشت مورد ابتلا به این ویروس در آزمایشگاه به تأیید رسیده است و سایر موارد مشکوک و فوتی‌ها در سه منطقه صحی، از جمله «بونیا» مرکز ولایت ایتوری، و شهرهای «مونگوالو» و «روامپارا» گزارش شده‌اند.

این سازمان بین‌المللی افزود که ویروس به خارج از جمهوری دموکراتیک کانگو نیز سرایت کرده و دو مورد ابتلا در کشور همسایه، یوگاندا، تأیید شده است.

مقامات یوگاندا اعلام کردند آزمایش ایبولای یک مرد ۵۹ ساله که روز پنجشنبه جان باخت، مثبت بوده است.

کشورهای هم‌مرز با جمهوری دموکراتیک کانگو به دلیل جابجایی جمعیت، دادوستد و سفرها، در معرض خطر بالای گسترش بیشتر این بیماری قرار دارند.

سازمان جهانی صحت به جمهوری دموکراتیک کانگو و یوگاندا توصیه کرد تا برای نظارت، ردیابی بیماران و اجرای اقدامات پیشگیرانه از عفونت، مراکز عملیات اضطراری راه‌اندازی کنند.

این نهاد صحی برای به حداقل رساندن میزان شیوع اعلام کرد که مبتلایان تأییدشده باید فورا قرنطینه و درمان شوند؛ این قرنطینه باید تا زمانی ادامه یابد که نتیجه دو آزمایش اختصاصی ویروس بوندیبوگیو با فاصله دست‌کم ۴۸ ساعت از یکدیگر، منفی شود.

دولت‌های کشورهای هم‌مرز با مناطق درگیر نیز باید نظارت‌های صحی و گزارش‌دهی خود را تقویت کنند.

سازمان جهانی صحت در پایان یادآور شد که کشورهای خارج از منطقه آسیب‌دیده نباید مرزهای خود را ببندند یا محدودیت‌های مسافرتی و تجاری اعمال کنند، چرا که «چنین اقداماتی معمولا ناشی از ترس صورت می‌گیرند و هیچ پایه و اساس علمی ندارند».

هیچ درمانی برای ایبولا وجود ندارد

ایبولا اولین بار در سال ۱۹۷۶ در جایی که اکنون جمهوری دموکراتیک کانگو است، کشف شد و تصور می‌شود که از خفاش‌ها شیوع یافته باشد. این هفدهمین شیوع این بیماری ویروسی کشنده در آن کشور است.

این بیماری از طریق تماس مستقیم با مایعات بدن و از طریق پوست آسیب دیده منتقل می‌شود و باعث خونریزی شدید و نارسایی اندام می‌شود.

علائم اولیه شامل تب، درد عضلانی، خستگی، سردرد و گلودرد است و به دنبال آن استفراغ، اسهال، ضایعه پوستی و خونریزی بروز می‌کند.

هیچ درمان قطعی برای ایبولا وجود ندارد. طبق گزارش سازمان جهانی صحت، میانگین میزان مرگ و میر حدود ۵۰ درصد است.

آزمایش‌های اولیه انجام شده در موسسه ملی تحقیقات زیست‌پزشکی در کینشاسا، پس از مشورت با وزارت صحت و موسسه ملی عمومی جمهوری دموکراتیک کانگو، ویروس را در ۱۳ مورد از ۲۰ نمونه مورد تجزیه و تحلیل تشخیص داده است.

همچنین آزمایش‌هایی برای شناسایی گونه ویروس در حال انجام است.

مرکز کنترول و پیشگیری از بیماری افریقا اعلام کرد که چهار مورد از ۸۰ مرگ، در میان موارد تایید شده آزمایشگاهی گزارش شده است.

به همه جوامع آسیب‌دیده و مناطق در معرض خطر توصیه شده است که از دستورالعمل‌های مقامات صحی پیروی کنند.