شما در حال مشاهده نسخه متنی وبسایت بیبیسی هستید که از داده کمتری استفاده میکند. نسخه اصلی وبسایت را که شامل تمام تصاویر و ویدیوهاست، مشاهده کنید.
بازگشت به وبسایت یا نسخه اصلی
اطلاعات بیشتر درباره نسخه لایت که برای مصرف کمتر حجم دادههاست
فریز تخمک، مادری و سیاست؛ گفتوگوی تازهای که زنان آمریکایی آغاز کردهاند
تابستان گذشته، سارا جیکوبز، نماینده کنگره، با عجله به دفترش میرفت تا تزریق هورمونیاش را انجام دهد و بعد برای شرکت در جلسه، دوباره به کنگره بازمیگشت.
این تزریقها بخشی از دومین دوره فریز کردن تخمکها بود، یک روش پزشکی که میتواند به زنان فرصت بیشتری برای فرزندآوری در آینده بدهد.
او که ۳۷ سال دارد گفت: «این تصمیم به من احساس توانمندی بیشتری داد و کنترل بیشتری بر زندگیام بخشید.» او افزود که این فرایند آسان نبود و با چالشهای زیادی همراه بود.»
«بدنت درد میگیرد، هورمونهایت بههم میریزد. انگار همزمان در حال گذراندن دوران بلوغ و یائسگی هستی.»
جیکوبز در سال ۲۰۲۱ اعلام کرد که فرایند فریز کردن تخمکهایش را آغاز کرده است، زمانی که به گفته او، تعداد کمی از قانونگذاران در راهروهای کنگره درباره این موضوع صحبت میکردند.
این فرایند که ممکن است بیش از ۱۰ هزار دلار هزینه داشته باشد و به ندرت تحت پوشش بیمه قرار میگیرد، شامل خارج کردن تخمکها از تخمدان و انجماد آنها برای استفاده در بارداری آینده است.
الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده دموکرات کنگره، هم اخیرا اعلام کرد که او هم فرایند فریز کردن تخمکهایش را آغاز کرده است و مراحل روزانه تزریق آمپولهای هورمونی به خود را در شبکههای اجتماعی به اشتراک گذاشت.
اعلام الکساندریا اوکاسیو-کورتز، نماینده جناح چپ حزب دموکرات، درباره آغاز روند فریز کردن تخمکهایش، بحث تازهای را درباره دشواریهای ایجاد توازن میان مادری و یک حرفه پرمشغله به راه انداخت. این اتفاق در همان هفتهای رخ داد که کارولین لیویت، سخنگوی کاخ سفید، اعلام کرد برای گذراندن زمان بیشتر با خانواده، از جمله نوزادش، دولت ترامپ را ترک خواهد کرد.
کارولین لیویت گفت: «واقعیت این است که از زمان بازگشت به کاخ سفید پس از تولد دخترم، در قلبم احساس میکردم نمیتوانم هم مادری باشم که دو فرزند خردسالم شایسته آن هستند و هم زمان، انرژی و توجه مداومی را که شغل سخنگوی کاخ سفید میطلبد، صرف کارم کنم.»
چندین زن که در مشاغل پرمسئولیت فعالیت میکنند، به بیبیسی درباره دشواریهای همزمان پیش بردن حرفه کاری و مادری در آمریکا صحبت کردهاند، تنها کشور صنعتی جهان که مرخصی با حقوق برای والدین را الزامی نکرده است.
بر اساس دادههای اداره آمار کار آمریکا، کمتر از یک چهارم کارکنان این کشور از طریق محل کار خود به مرخصی خانوادگی با حقوق دسترسی دارند. در مقابل، بیش از ۱۲۰ کشور جهان، از جمله همه کشورهای اروپایی، مرخصی زایمان با حقوق را فراهم میکنند.
در آمریکا، زنان به طور فزایندهای در سنین بالاتر صاحب فرزند میشوند و همزمان شمار بیشتری نیز تصمیم میگیرند اصلا فرزندی نداشته باشند. بر اساس گزارش سال ۲۰۲۵ مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریهای آمریکا، میانگین سن مادران هنگام زایمان از ۲۸/۷سال در سال ۲۰۱۶ به ۲۹/۶ سال در سال ۲۰۲۳ افزایش یافته است.
میشل هایسلر، استاد پزشکی داخلی در دانشگاه میشیگان، پس از آن که در ۳۰ سالگی به دانشکده پزشکی بازگشت، نخستین فرزند خود را به دنیا آورد. او هنگام تحصیل در سال سوم دانشکده پزشکی، پسرش را باردار بود.
هایسلر، مدیر پزشکی سازمان غیرانتفاعی «پزشکان برای حقوق بشر» ، میگوید تنها به لطف دسترسی به منابعی مانند پرستار کودک و همچنین داشتن همسری که به طور برابر در فرزندپروری مشارکت میکرد، توانست زمان کافی را به پیشرفت حرفهای خود اختصاص دهد.
او گفت: «مگر این که از همان ابتدا روشن باشد هر دو نفر به یک اندازه مسئولیت فرزندپروری را بر عهده دارند، وگرنه این بار معمولا بر دوش زن میافتد و در آن صورت، او ناچار میشود در بخشی از زندگی یا حرفه خود عقبنشینی کند.»
هایسلر میگوید انعطافپذیری در برنامه کاری، عاملی بود که به او اجازه داد مسیر حرفهای خود را تا بالاترین سطح ممکن دنبال کند. به این صورت که شبها تا دیروقت کار میکرد و گاهی ساعت پنج صبح از خواب بیدار میشد تا پژوهشهایش را انجام دهد و در عین حال بتواند زمانی را نیز با فرزندانش بگذراند.
سیما پاتل، دانشیار حقوق در دانشکده حقوق دانشگاه کالیفرنیا در سانفرانسیسکو، نیز اغلب تا دیروقت بیدار میماند تا کارهایش را به پایان برساند و مجبور نشود لحظههای ارزشمند زندگی فرزندانش را از دست بدهد.
او میگوید: «واقعیت این است که این سالهای زندگی فرزندانتان خیلی زود میگذرند و من کاملا از ارزش زمان آگاه هستم.»
پاتل پیشتر در اداره اجرای مقررات کار سانفرانسیسکو فعالیت میکرد، نهادی که نخستین قانون محلی آمریکا برای الزام کارفرمایان به اعطای مرخصی والدینی با حقوق را به تصویب رساند.
اما او در طول فعالیتش به عنوان وکیل مدافع حقوق کارگران، با بسیاری از کارگران کم درآمد و والدینی روبهرو شده که به چنین مرخصیهایی دسترسی نداشتهاند.
پاتل میگوید زمانی که به عنوان وکیل دولت فدرال مشغول به کار شد، رئیسش به او توصیه کرد در صورتی که روزی بخواهد بچهدار شود و به مرخصی نیاز داشته باشد، روزهای مرخصی خود را ذخیره کند. او نیز به این توصیه عمل کرد.
او میگوید: «من یک وکیل جوان و تازه کار بودم و حتی هنوز به آن مرحله از زندگیام فکر نکرده بودم، اما همان موقع مجبور شدم با این پرسش روبهرو شوم که بهتر است روزهای مرخصیام را ذخیره کنم.»
اما حتی با وجود دسترسی به مرخصی زایمان و داشتن همسری که در فرزندپروری مشارکت فعال دارد، با بزرگتر شدن فرزندانش که اکنون ۱۳، ۱۱ و ۷ ساله هستند، ایجاد تعادل میان کار و زندگی همچنان برای او دشوار است.
او میگوید: «شغل من بسیار پرفشار و پرمسئولیت است. چطور میتوانم در چنین شغلی موفق باشم و در عین حال برای فرزندانم حضور داشته باشم و به آنها توجه کافی بدهم؟ پاسخ این پرسش را نمیدانم.»
در حال حاضر، سارا جیکوبز که دو مرحله فریز کردن تخمک را پشت سر گذاشته است، تصمیم دارد تا زمانی که شغلش مستلزم رفت و آمد مداوم میان کالیفرنیا و واشنگتن است، فرزندآوری را به تعویق بیندازد.
او میگوید: «اینکه چطور میتوانم در حالی که نیمی از اوقاتم را در آن سوی کشور میگذرانم، مادر باشم، از نظر عملی و برنامهریزی بسیار پیچیده است.»
جیکوبز میگوید از همکارانش در کنگره که توانستهاند میان مادر بودن و مسئولیتهای سیاسی تعادل برقرار کنند، تحت تاثیر قرار گرفته است. تاکنون تنها تعداد اندکی از زنان در دوران عضویت در کنگره فرزند به دنیا آوردهاند و تنها چندین نفر از قانونگذاران، مادر فرزندان زیر ۱۸ سال هستند.
او همچنین اشاره میکند که دولت فدرال آمریکا، مانند بسیاری از کارفرمایان این کشور، مرخصی والدین با حقوق ارائه نمیدهد.
جیکوبز میگوید: «هم کنگره و هم محیط کار در آمریکا در اصل به دست مردان و برای مردانی طراحی شدهاند که اغلب همسرانی خانهدار داشتهاند و تمام مسئولیتهای خانه را بر عهده میگرفتند.»
او میافزاید: «برای ساختن جامعهای که در آن مسئولیتهای خانه و خانواده واقعا به طور برابر میان زنان و مردان تقسیم شود، هنوز کار زیادی در پیش داریم.»
با این حال، جیکوبز میگوید داشتن تخمکهای فریز شده به او این اطمینان خاطر را میدهد که هر زمان احساس کند میتواند فرزندآوری را با زندگی حرفهای پرمشغلهاش سازگار کند، گزینهای در اختیار خواهد داشت.
او میگوید: «امیدوارم روزی بتوانم این کار را انجام دهم، اما هنوز احساس نمیکنم زمان مناسبی برای آن فرا رسیده باشد.»
