چرا خشم جوانان هندی به بزرگترین چالش مودی تبدیل شده است؟

دارمندرا پرادان، وزیر معارف هند، ماه گذشته پس از آنکه معترضان خشمگین نسل زد به دلیل افشای مکرر اوراق امتحانی به خیابان‌ها آمدند، مجبور شد از سمت خود استعفا بدهد.

کناره‌گیری او به نارندرا مودی، نخست وزیر، فرصت داده است یک بحران فوری را کنترل کند، اما جلب رضایت جوانان ممکن است همچنان یک چالش بلندمدت برای حکومتش باشد.

اگرچه آقای مودی به سرعت تشکیل دادگاه‌های فوری برای محاکمه متهمان به افشای اطلاعات را اعلام کرد و ناندان نیلکانی، میلیاردر فناوری، را به رهبری تلاش‌های دولت برای اصلاح سیستم امتحانات منصوب کرد، اما احتمالا به تلاش هماهنگ‌تری برای فرونشاندن اضطراب جوانان نیاز دارد. جوانانی که می‌گویند کاسه صبرشان نسبت به نظامی که قادر به ارائه فرصت‌های معیشتی بهتر یا آموزش منجر به اشتغال مولد به آنها نیست، در حال لبریز شدن است.

سانتوش مهروترا، اقتصاددان پیشکسوت و نویسنده کتاب جدیدی تحت عنوان «هند بیکار: بازنگری در داستان رشد هند»، به بی‌بی‌سی گفت: «بازار کار در ۱۰ سال اخیر بی‌رحم شده است. مشاغل غیرکشاورزی رشد نکرده‌اند و دستمزدهای واقعی راکد مانده‌اند.»

او افزود: «همزمان با این مشکل، اقتصاد هند به دلیل عدم افزایش تقاضا برای نیروی کار، از نظر ساختاری ضعیف است. و سیستم آموزشی ما آنقدر ضعیف است که قادر به تأمین نیروی کار جدید و قابل استخدام نیست.»

دولت با اشاره به رشد سریع تولید ناخالص داخلی که با سرمایه‌گذاری سنگین دولتی در زیرساخت‌ها همراه بوده، در برابر انتقادها نسبت به رشد نامتوازن اقتصادی هند دفاع کرده است.

اما کارشناسان می‌گویند که تحولات ماه گذشته ممکن است سرانجام آنها را به مقابله با بحران آموزش و چالش بیکاری جوانان سوق دهد.

مهروترا می‌گوید که «رشد بی‌سابقه در دولت رفاه هند»، به ویژه انتقال مستقیم پول نقد، نشانه‌ای است که حداقل به طور خصوصی دولت این مشکل را درک کرده است.

اما رفع این مشکل نیازمند تلاش عظیمی است.

هند با بیش از ۳۶۰ میلیون نفر بین ۱۵ تا ۲۹ ساله، بزرگترین جمعیت جوان را در جهان دارد.

پیشرفت بزرگی در زمینه ثبت‌نام در نهادهای آموزشی صورت گرفته و تعداد کالج‌های خصوصی و مؤسسات آموزش حرفه‌ای نیز در دو دهه گذشته به‌صورت تصاعدی افزایش یافته است.

با این حال، براساس «گزارش وضعیت اشتغال هند در سال ۲۰۲۶» که توسط دانشگاه عظیم پرمجی، منتشر شده «گذار از آموزش به اشتغال همچنان یک چالش بزرگ، به‌ویژه برای فارغ التحصیلان است».

نرخ بیکاری در میان جوانان تقریباً چهار برابر بیشتر از افراد غیر جوان و همچنین بسیار بالاتر از میانگین جهانی است.

البته این مشکل تازه‌ای نیست. بیکاری فارغ التحصیلان در ۲۵ سال گذشته در حدود ۳۵ تا ۴۰ درصد بوده است.

اما در سال‌های اخیر به دلیل افزایش جمعیت هند - یا افزایش شمار افرادی که وارد بازار کار می‌شوند - و بهبود نتایج آموزشی، نرخ بیکاری «بیشتر» شده است.

در سال ۱۹۸۳، ۴٪ از افراد ۲۰ تا ۲۹ ساله فارغ‌التحصیل و ۱۳٪ از آنها بیکار بودند. در سال ۲۰۲۳، فارغ‌التحصیلان ۲۸٪ بود و نرخ بیکاری به ۶۷٪ رسید.

کیفیت آموزش همچنان یک چالش است که بر میزان اشتغال‌ تأثیر گذاشته است، در حالی که نرخ اشتغال فارغ‌التحصیلان متناسب با افزایش تعداد آنان نیست.

این گزارش نشان می‌دهد: «بین سال‌های ۲۰۰۴-۲۰۰۵ و ۲۰۲۳، در حالی که سالانه تقریباً پنج میلیون نفر به فارغ‌التحصیلان اضافه می‌شدند، تنها حدود ۲/۸ میلیون نفر شغل پیدا کردند و حتی افراد کمتری وارد مشاغل حقوق‌بگیر شدند که به افزایش بیکاری فارغ‌التحصیلان و کاهش رشد درآمدها دامن زد.»

علاوه بر این، شواهدی وجود ندارد که نشان دهد به اشتیاق [برای تحصیل] پاداش داده می‌شود. براساس گزارش دانشگاه عظیم پرمجی، صرفا ۳/۷٪ از فارغ‌التحصیلان یا فارغ‌التحصیلان تحصیلات تکمیلی، شغل اداری پیدا کردند و کمتر از ۷٪ در مشاغل دایمی حقوق‌بگیر استخدام شدند.

راه‌حل‌ کوتاه‌مدت برای این مشکل وجود ندارد.

مهروترا می‌گوید: «قطعاً برخی از مشاغل می‌توانند از طریق احیای سریع صنایع کوچک و متوسط که از زمان «حذف پول رایج» [زمانی که ۸۶ درصد از پول هند در عرض چهار ساعت از گردش خارج شد و این سیاست به‌صورت گسترده مورد انتقاد قرار گرفت] و اجرای ناهمگون مالیات بر کالاها و خدمات کاملاً از بین رفته‌اند، ایجاد شوند.»

او می‌افزاید که با این حال، هند باید به فکر تدوین یک سیاست صنعتی تازه باشد تا بر احیای کلی تولید تمرکز کند.

سانتوش مهروترا می‌گوید: «سهم [بخش] تولیدی در تولید ناخالص داخلی از ۱۷ درصد در سال ۲۰۱۵ به ۱۴ درصد در حال حاضر کاهش یافته است. و اشتغال در بخش تولید پس از سال ۲۰۱۵ به مدت پنج سال کاهش یافت و اکنون اندکی افزایش یافته است.»

به گفته او میزان اشتغال در بخش زراعت از سال ۲۰۲۰ تاکنون ۸۰ میلیون افزایش یافته که نشانه واضحی از بیکاری پنهان است. زیرا دراقتصادی که سریع صنعتی شده، کارگران معمولاً از کشاورزی به خدمات یا تولید روی می‌آورند، امری که در سراسر جهان مشاهده می‌شود.

این واقعیت که مدل کسب‌وکار صنایع کلیدی ایجادکننده شغل مانند نرم‌افزار - که به مدت سه دهه ستون فقرات رویای طبقه متوسط ​​هند بوده - با ظهور هوش مصنوعی به چالش کشیده شده، چالش‌ها را تشدید کرده است.

بانک وال استریت گلدمن ساکس، اخیرا در گزارشی تخمین زده است که ۸ تا ۱۲ درصد از مشاغل غیرکشاورزی در هند در معرض خطر جایگزینی با هوش مصنوعی هستند. و اثرات آن در حال حاضر خود را نشان می‌دهند.

به گفته نیتی شرما، مدیرعامل تیم لیز دیجیتال، یکی از برجسته‌ترین آژانس‌های کاریابی هند، استخدام در حوزه فناوری اطلاعات در ماه‌های اخیر تک رقمی افزایش یافته است، استخدام قراردادی ناپایدار در حال افزایش است، دستمزدها سال‌هاست که راکد مانده‌اند و مشاغل دانش‌بنیانی که فارغ‌التحصیلان رشته‌های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات (STEM) هند دو دهه پیش بدیهی می‌دانستند، دیگر به تعداد زیاد وجود ندارند.

مختل شدن یک مراسم شرکت تکنولوژی اچ‌سی‌ال، یکی از بزرگترین شرکت‌های نرم‌افزای هند، در شهر چنای توسط صدها کارمند که همزمان شعار می‌دادند «ما خواهان افزایش حقوق هستیم»، نشان دهنده ناامیدی‌ها در صنعتی است که زمانی کار در آن مانند تکت طلایی برای داشتن زندگی بهتر بود.

نیتی شرما، به بی‌بی‌سی گفت: «فارغ التحصیلان جوان باید این واقعیت جدید را بپذیرند که مشاغل دانش‌محور یخن سفید در حال کاهش هستند. و مؤسسات آموزشی باید به جای یادگیری مبتنی بر دانش، به ارائه مهارت‌های حرفه‌ای روی آورند. زیرا استخدام نیز از مدرک تحصیلی به داشتن مهارت‌های واقعی تغییر کرده است.»

به‌طور خلاصه، هندی‌های جوان حتی با مدرک تحصیلات عالی ممکن است مجبور باشند با واقعیت کار به عنوان لوله‌کش، برق‌کار و مکانیک کنار بیایند و لزوماً انتظار نداشته باشند که در مشاغل راحت در دفاتر دارای تهویه مطبوع استخدام شوند.

همانطور که دوینا مهرا، یک سرمایه‌گذار پیشرو در بازار، در ایکس نوشت، ما در مورد نسلی صحبت می‌کنیم که دیگر نمی‌توانند داشتن سبک زندگی بهتر از والدین خود را بدیهی بدانند.

مهرا می‌گوید ثابت ماندن درآمد افراد در چنین مرحله اولیه‌ای از توسعه هند، می‌تواند یک "فاجعه" باشد - فاجعه‌ای که دولت مودی باید برای جلوگیری از آن به سختی تلاش کند.