شمار مبتلایان به فلج اطفال در افغانستان از آغاز ۲۰۲۶ به ۱۵ مورد رسیده است

ارقام ارائه شده از سوی سازمان جهانی صحت نشان می‌دهد که افغانستان همچنان بیشترین شمار موارد ابتلا به «پولیوی وحشی» را در جهان دارد.

تازه‌ترین گزارش این نهاد بین‌المللی حاکیست که با وجود ثبت نشدن مورد تازه در هفته گذشته، شمار مبتلایان در افغانستان از آغاز سال ۲۰۲۶ به ۱۵ نفر رسیده است.

در گزارش سازمان جهانی صحت در هفته منتهی به دوم آگست، آمده است که از آغاز سال ۲۰۲۶ تاکنون، ۱۵ مورد ویروس پولیو در افغانستان و سه مورد در پاکستان تأیید شده است.

این رقم در مجموع ۱۸ مورد را در دو کشوری نشان می‌دهد که هنوز ویروس پولیو به‌صورت بومی در آن‌ها وجود دارد.

سازمان جهانی صحت می‌گوید ویروس همچنان در محیط در حال گردش است.

از آغاز سال جاری میلادی، ۵۳ نمونه مثبت محیطی در افغانستان و ۱۰۸ نمونه در پاکستان شناسایی شده است.

هرچند در هفته گذشته مورد تازه‌ای در افغانستان گزارش نشد، اما شش نمونه جدید از فاضلاب‌ها در پاکستان حاوی ویروس فلج اطفال بوده است.

افغانستان و پاکستان تنها دو کشور جهان هستند که «پولیوی وحشی» هنوز در آن‌ها ریشه‌کن نشده است.

کارشناسان صحی می‌گویند ادامه واکسیناسیون و نظارت بر گردش ویروس برای جلوگیری از ابتلای کودکان، همچنان حیاتی است.

ویروس پولیو چیست و چگونه منتشر می‌شود؟

ویروس فلج اطفال عمدتا کودکان خردسال را مبتلا می‌کند، از راه دهان وارد بدن و از راه روده وارد خون می‌شود و به سیستم عصبی حمله می‌کند. از هر ۲۰۰ مبتلا یک نفر دچار فلج برگشت‌ناپذیر (معمولا پا) می‌شود و از هر ده مبتلا یکی به دلیل فلج عضلات تنفسی جان می‌بازد.

این عفونت ویروسی، که می‌تواند شدید شود، به راحتی از طریق تماس با مدفوع فرد مبتلا یا به احتمال کمتر از طریق قطرک‌های سرفه یا عطسه پخش می‌شود.

این بیماری بیشتر کودکان زیر پنج سال را مبتلا می‌کند. بیشتر مبتلایان هیچ علامتی ندارند اما برخی علائمی شبیه ریزش دارند، از جمله:

تب بالا

گلودردی

سردردی

دل‌دردی

بدن‌دردی

حالت تهوع

در تعداد کمی از افراد مبتلا، بین یک در هزار تا یک در صد نفر، ویروس به سیستم عصبی حمله می‌کند و باعث مشکلات جدی‌تری می‌شود از جمله فلج پاها می‌شود.

در موارد نادری این بیماری می‌تواند خطر جانی داشته باشد بخصوص اگر عضلات تنفسی فلج شوند.

هیچ درمانی برای فلج اطفال وجود ندارد اما می‌توان با واکسیناسیون از آن جلوگیری کرد.

تنها راه مفید جلوگیری از ابتلا به این بیماری دریافت به موقع واکسین آن است.

در کنار آن رعایت حفظ الصحه عمومی از جمله پاک نگهداشتن تشنهاب‌ها و حفظ الصحه‌ٔ فردی از جمله شستن دست‌ها با صابون نقش مهمی در جلوگیری از انتشار این ویروس و ابتلا به دارد.

چون این ویروس بیشتر از طریق آب‌های آلوده منتقل می‌شود، در مناطقی که دسترسی به آب اشامیدنی پاک دشوار است، سرایت بیشتری پیدا می‌کند. استفاده از آب آشامیدنی پاک و غذای سالم از توصیه‌های اصلی متخصصان در جلوگیری از مصاب شدن و گسترش این ویروس است.