عبدل سید کیست و چرا پیروزی‌ او به یک زلزله سیاسی در آمریکا تبدیل شد؟

پیروزی عبدالرحمان محمد سید معروف به عبدل سید، پزشک مصری‌تبار و نامزد جناح پیشرو حزب دموکرات، در انتخابات مقدماتی سنا در میشیگان، تنها یک موفقیت انتخاباتی معمولی نیست. این نتیجه به تازه‌ترین میدان قدرت‌نمایی جناح چپ و میانه‌روهای حزب دموکرات تبدیل شده و می‌تواند بر آینده این حزب، از سیاست آن در قبال اسرائیل گرفته تا رقابت‌های ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸، تاثیر بگذارد.

انتخابات‌های درون‌حزبی در آمریکا صرفاً برای انتخاب نامزد نهایی هر حزب برگزار نمی‌شوند. این رقابت‌ها اغلب به صحنه رویارویی گرایش‌های مختلف درون احزاب تبدیل می‌شوند؛ جایی که علاوه بر انتخاب یک نامزد، مسیر آینده حزب و توازن قدرت میان جناح‌های آن نیز تعیین می‌شود. آنچه این هفته در میشیگان رخ داد، نمونه‌ای روشن از همین رویارویی بود؛ رقابتی که بسیاری آن را آزمونی برای سنجش وزن سیاسی جناح پیشرو در برابر جریان میانه‌روی حزب دموکرات می‌دانستند.

کارکرد انتخابات‌های درون‌حزبی در آمریکا این است که اعضا و هواداران هر حزب نامزد نهایی خود را برای رقابت با نامزدهای احزاب دیگر برگزینند. این روند پیش از انتخابات سراسری برای ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان، ۱۰۰ کرسی سنا، فرمانداری ۵۰ ایالت و ریاست‌جمهوری برگزار می‌شود.

هر دو حزب اصلی آمریکا، جمهوری‌خواه و دموکرات، در سال‌های اخیر با شکاف‌های مهمی درون خود روبه‌رو بوده‌اند. آنچه سه‌شنبه در میشیگان رخ داد، نمونه‌ای از رویارویی دو گرایش اصلی در حزب دموکرات بود؛ رقابتی شبیه آنچه سال گذشته در نیویورک رخ داد و زهران ممدانی از آن پیروز بیرون آمد.

عبدل سید اکنون در کنار ممدانی، یکی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های جناح پیشرو حزب دموکرات محسوب می‌شود؛ جناحی که آشکارا از رهبران اسرائیل انتقاد می‌کند، خواهان قطع کمک‌های نظامی آمریکا به اسرائیل و پایان جنگ است، از بیمه درمانی همگانی حمایت می‌کند و افزایش چشمگیر مالیات ثروتمندان را ضروری می‌داند.

در مقابل، میانه‌روهای حزب دموکرات بر حفظ اتحاد راهبردی با اسرائیل تأکید دارند، از اصلاح نظام درمانی سخن می‌گویند اما از دگرگونی کامل ساختار موجود حمایت نمی‌کنند و با افزایش محدودتر مالیات اقشار پردرآمد موافق‌اند. در موضوع پایان جنگ در ایران نیز اختلاف چندانی با جناح چپ ندارند.

عبدل سید کیست؟

عبدالرحمان محمد سید، پزشک ۴۱ ساله، در دیترویت، پرجمعیت‌ترین شهر ایالت میشیگان، به دنیا آمده است. او در دانشگاه ایالتی میشیگان در رشته‌های زیست‌شناسی و علوم سیاسی تحصیل کرد و اکنون همراه همسر پاکستانی‌تبارش که روان‌پزشک است، دو دختر دارد.

او در سال ۲۰۰۷ سخنران مراسم فارغ‌التحصیلی دانشگاه خود بود؛ سخنرانی‌ که بعدها بارها در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شد.

بیل کلینتون، رئیس‌جمهور پیشین آمریکا، که در آن مراسم حضور داشت، پس از شنیدن سخنرانی او پرسید: «چرا می‌خواهی پزشکی بخوانی؟ با این استعداد در سخنوری، چرا وارد سیاست نمی‌شوی؟»

سید بعدها گفت پاسخ داده است: «اسم من را شنیده‌اید؟ فکر نمی‌کنم چنین فرصتی برای افرادی شبیه من در آمریکا وجود داشته باشد.»

اشاره او به نگاه منفی بخشی از جامعه آمریکا به مسلمانان بود؛ نگاهی که حضور آنها در عرصه عمومی و موفقیت انتخاباتی را دشوارتر می‌کند.

او پس از فارغ‌التحصیلی، با دریافت بورسیه معتبر «رودز»، راهی دانشگاه آکسفورد شد و سپس در دانشگاه کلمبیا برای پزشک شدن تحصیل کرد. سید در ۳۰ سالگی به دیترویت بازگشت و ریاست اداره سلامت این شهر را بر عهده گرفت.

دو سال بعد از این سمت کناره‌گیری کرد تا در انتخابات فرمانداری میشیگان شرکت کند.

در آن رقابت درون‌حزبی، دموکرات‌ها با اختلافی قابل توجه به رقیب او، گرتچن ویتمر، رای دادند. ویتمر در انتخابات سراسری پیروز شد و همچنان فرماندار میشیگان است. در آن سال هم آقای سید جناح مترقی حزب را نمایندگی می‌کرد و با شعار افزایش دستمزدها به دست کم ۱۵ دلار در ساعت و بیمه درمانی همگانی وارد رقابت شد. خانم ویتمر اما گرایش میانه‌رو را نمایندگی می‌کرد.

با وجود آن شکست، سید به یکی از چهره‌های مورد توجه نسل جدید جناح پیشرو دموکرات‌ها تبدیل شد؛ جایگاهی که زمینه بازگشت او به رقابت‌های انتخاباتی را فراهم کرد. این بار هدف او رسیدن به سنا بود.

نبردی فراتر از یک کرسی سنا

برای رسیدن به انتخابات سراسری، سید ابتدا باید در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها پیروز می‌شد.

رقیب او هیلی استیونز، نماینده شناخته‌شده کنگره، بود. استیونز از حمایت رهبر دموکرات‌های سنا و همچنین فرماندار میشیگان برخوردار بود. افزون بر این، لابی قدرتمند حامی اسرائیل در آمریکا، آیپک، بیش از ۳۰ میلیون دلار برای حمایت از او و حمله تبلیغاتی به عبدل سید هزینه کرد؛ رقمی کم‌سابقه در یک رقابت درون‌حزبی.

علت اصلی ورود آیپک به این رقابت، نه فقط حمایت استیونز از ادامه کمک‌های آمریکا به اسرائیل، بلکه مخالفت با انتقادهای تند سید از دولت اسرائیل بود.

در نتیجه، استیونز بودجه‌ای حدود ۱۰ برابر بیشتر از رقیب خود در اختیار داشت. در مقابل، عبدل سید تلاش کرد این شکاف مالی را با حضور میدانی گسترده جبران کند و به گفته ستادش در بیش از ۵۰۰ دیدار حضوری با رأی‌دهندگان شرکت کرد.

او همچنین از کمک نزدیک به ۱۲ هزار داوطلب برای تماس با شهروندان و معرفی برنامه‌هایش بهره برد.

پس از بیش از یک سال رقابت، عبدل سید با اختلافی حدود یک درصد پیروز شد و رقیب میانه‌روی خود را شکست داد.

این پیروزی نه فقط برای جناح چپ حزب دموکرات، بلکه برای مسلمانان آمریکا و منتقدان اسرائیل نیز اهمیت نمادین داشت.

معنای سیاسی این پیروزی

پیروزی سید با وجود برخورداری از تنها بخش کوچکی از منابع مالی رقیب، پیام مهمی برای حزب دموکرات دارد. این نتیجه نشان می‌دهد بخشی از رای‌دهندگان دموکرات از نفوذ گسترده لابی‌های سیاسی در فرایندهای انتخاباتی ناخشنودند و به دنبال چهره‌ها و روایت‌های متفاوت هستند.

اما پرسش اصلی هنوز باقی است: آیا او می‌تواند در انتخابات سراسری نوامبر امسال نیز نامزد جمهوری‌خواه را شکست دهد؟

اگر عبدل سید در انتخابات سنا پیروز شود، موقعیت جناح چپ حزب دموکرات به شکل قابل توجهی تقویت خواهد شد و این مسئله می‌تواند بر رقابت‌های درون‌حزبی ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ نیز اثر بگذارد.

در مقابل، اگر او شکست بخورد، میانه‌روهای حزب خواهند گفت معرفی نامزدی با مواضع تند علیه اسرائیل و برنامه‌های چپ‌گرایانه، به از دست رفتن یک کرسی مهم در سنا منجر شده است.

داده‌های روز انتخابات نشان می‌دهد رای‌دهندگان کم‌درآمدتر و بخشی از سیاه‌پوستان میشیگان بیشتر به رقیب او رای داده‌اند. این مسئله می‌تواند برای سید یک هشدار جدی باشد. اگر او نتواند در ۹۰ روز باقی‌مانده تا انتخابات حمایت طیف‌های گسترده‌تری از رأی‌دهندگان را جلب کند، کار دشواری در برابر مایک راجرز نامزد جمهوری‌خواه خواهد داشت.

با این حال، صرف‌نظر از نتیجه انتخابات آبان‌ماه، پیروزی عبدل سید موجی از امید و انگیزه در میان نیروهای جوان‌تر و چپ‌گرای حزب دموکرات ایجاد کرده است؛ نیروهایی که اکنون با اعتمادبه‌نفس بیشتری از تغییرات بنیادین در نظام درمانی، مالیاتی و سیاست خارجی آمریکا سخن می‌گویند و انتقاد از اسرائیل را با صدای بلندتری مطرح می‌کنند.